Valid XHTML 1.1! Valid CSS!

Actueel Onderzoek 2005

Welkom op de hoofdpagina van het eerstejaars sterrenkunde vak Actueel Onderzoek van het jaar 2005. Hier vindt u links naar onze individuele pagina's waar u meer te weten kunt komen over waar we het afgelopen kwartaal mee bezig zijn geweest.

Nadat we met z'n allen in het begin flink hadden gebrainstormd kwamen we tot de vanzelfsprekende conclusie dat we allemaal flink nieuwsgierig waren, maar niet allemaal evenveel naar dezelfde onderwerpen. Gelukkig waren we 14 man sterk en was het mogelijk om ons op te delen in twee groepen met elk een van de twee hoofdvragen die overbleven na de wegstreep sessie.

So without further ado we bring to you:

Kosmologie

naar de kosmologie groep pagina

Met als drijfveer onze hoofdvraag, "Is de kosmologie een opgelost probleem?", zijn wij op zoek gegaan naar in hoeverre de kosmologische parameters H0, ΩDM en ΩΛ daadwerkelijk zijn te bepalen aan de hand van waarnemingen. Een succesvolle bepaling van deze waarden kan namelijk leiden tot een bevestiging of afwijzing van het Λ-CDM model van het heelal.

Jarno: ΩDM met rotatie krommen
Voor het testen van kosmologische theorieën kan het erg handig zijn om de massaverdeling van donkere materie te weten. Lees hier hoe je die kunt vinden met behulp van rotatie krommen.
Patrick: ΩDM met G-lensing
Ondanks dat de hoeveelheid DM niet enkel met G-lenzen kan worden bepaald leveren ze een zeer betrouwbare methode om massaverdelingen in kaart te brengen. In dit onderzoek worden de basis- en wiskundige principes hiervan besproken en wordt aandacht geschonken aan een aantal opmerkelijke, met deze methode behaalde resultaten.
Matthijs: H0 met G-lensing
Ook de Hubble constante H0 kan bepaald worden met behulp van het principe van gravitational lensing. Dit is een rechtstreekse manier waarbij geen gebruik wordt gemaakt van de bekende manieren om afstand te bepalen. De gevonden resultaten corresponderen over het algemeen met de tegenwoordig gangbare waarde van 72 km s-1 Mpc-1.
Pieter: H0 met roodverschuiving
Een tweede manier om de Hubble constante (H0) te bepalen is door gebruik te maken van de definitie: v = H*d, dus H = v/d. Men moet dus voor het bepalen van H de snelheid (roodverschuiving) en afstand bepalen. Is er op deze manier een eenduidige waarde voor H0 te bepalen? En wat zegt die eenduidigheid over de Hubble constante?
Joost: ΩΛ met SNe Ia
Omdat ze standaardkaarsen zijn blijken Supernovae type Ia goed te gebruiken voor afstandsbepaling op grote afstand. Op deze website wordt beschreven hoe met behulp van deze Supernovae de versnelde uitdijing van het heelal kan worden gemeten. Uiteindelijk wordt een waarde voor ΩΛ gevonden die de vacuümenergie en deze versnelde uitdijing beschrijft.
Wouter: ΩΛ (o.a.) met CBM
Met WMAP zijn verschillende kosmologische parameters tot bijzonder hoge nauwkeurigheid bepaald. Hoe is dit gebeurd? En wat is nu precies de achtergrondstraling? En een powerspectrum? Vind het hier uit! Met als klap op de vuurpijl een heel bijzondere uitkomst voor de waarde van ΩΛ, waar het in het onderzoek uiteindelijk allemaal om draait.

Ster- en planeetvorming

naar de stervorming groep pagina

"Begrijpen we hoe sterren en planeten worden gevormd?" Onder het mom van deze hoofdvraag hebben wij ons gestort op de diverse stadia van ster- en planeetvorming; van de geboorte in stervormingsgebieden tot en met de eindknal van de supernovae hebben we onderzocht wat de processen zijn die plaatsvinden.

Margriet: Where are stars formed?
We beginnen grootschalig bij het vormen van sterren in stervormingsgebieden.
Rob: Initial mass function
Vervolgens heeft Rob onderzoek gedaan naar de massaverdeling van verschillende sterren.
Richard: Onder wat voor omstandigheden worden grote massa sterren geboren?
Hierna gaat Richard specifiek in op het ontstaan van sterren met een grote massa.
Wiebe: De protoplanaire schijf
Nu komen we bij een kleinere schaal, namelijk zonnestelsels. Wiebe gaat hier kijken naar het ontstaan van een zonnestelsel en hoe de verdeling in massa nou uiteindelijk wordt tussen ster en de rest van het stelsel.
Hans: Vorming van reuzegasplaneten (o.a.)
Hierna gaan we op nog kleinere schaal kijken naar planeten. Hans heeft hier gekeken naar hoe planeten ontstaan.
Corine: Hoe zijn de manen van ons zonnestelsel ontstaan?
Hierna zijn we aangekomen bij de manen. Corine gaat daar uitleggen wat de verschillende manieren zijn hoe manen kunnen ontstaan.
Sandra: Supernovae en hun invloed op stervorming
Als laatste gaat Sandra het hebben over supernova's, het einde van een ster. Maar dit is ook gelijk het begin voor nieuwe sterren. De cyclus is dus nu rond en het begint nu weer van voren af aan.